Count your blessings

So much blessings! Snailmail from Martine, Dee Amanda and my parents (nothing compares to the thrill of a beautiful envelope on your doormat). Eline Pellinkhof naming my blog as one of her favourite reads in 101 Woonideeën (thanks so much, Eline!). All the fabulous help I get from my sweet friends Diana and Michelle. A day out to Utrecht, visiting family, enjoying that beautiful city. (If you like a good cup of coffee, and/or good, fine Italian food, go to Pronto Pronto! by the way.)

And of course, bringing the first Planet Fur workshop ever to a beautiful end!

Zoveel zegeningen, hier een kleine greep! Snailmail van Martine, Dee Amanda en mijn ouders (er gaat niets boven de vreugde van een mooie envelop op de deurmat). Eline die mijn blog in haar favorietenlijstje heeft staan in 101 Woonideeën (super bedankt Eline!). Alle geweldige hulp die ik krijg van mijn lieve vriendinnen Michelle en Diana (trouwens, Diana schrijft prachtige en grappige twittercolumns over klein geluk...ze zet ze ook op haar blog hier, een aanrader!). Een dag naar Utrecht, om familie op te zoeken en om gewoon door die prachtige stad te lopen. (Als je goede koffie wil drinken, en/of heerlijk verfijnd Italiaans wil eten, ga dan naar Pronto Pronto!, ook een aanrader.)

En natuurlijk het geven van de allereerste Planet Fur workshop ooit, met een geweldig resultaat!
(Ik heb inmiddels al meerdere keren de vraag gekregen of er opnieuw een workshop georganiseerd gaat worden...en dat is zeker het geval! Als je op de hoogte gehouden wil worden, stuur me dan even een reactie, hier of per e-mail, dan krijg je bericht zodra er een nieuwe datum gepland is!)

Anki started to count her blessings and many followed. Take a peek here for the list of participants.

Completely drained...but so happy

Ten wonderful ladies learned how to make my mounted deer head today (with major help of Lisa, in whose beautiful shop this first workshop ever took place). It was quite intense, teaching other people how to make one of my designs. I was nervous the afternoon would end in a major disappointment for the course members, that it would be too difficult to finish the project within time...that it would suck in general, really. Instead, everybody went home with a finished deer...smiling, telling me they had fun making them! I'm relieved, proud, exhausted and happy it all went well. This project will definitely go in rewind, but for now I need to sit down and do nothing. Back at Tuesday!

(Thanks so much for all your thoughts on the Doubt post, it's so good to share these kind of thoughts and feelings, don't you think?)

Tien geweldige dames leerden vandaag hoe je mijn hertenhoofdje maakt. Ik gaf de workshop op uitnodiging van Lisa, in wiens super mooie winkel de workshop plaatsvond. Het was een intense dag, de eerste keer dat ik dit deed en zó spannend of iedereen het leuk vond én haar project op tijd af kreeg. Het is allemaal gelukt: om 17.00u hingen er tien prachtige hertjes aan de muur. Man, wat was ik trots op mijn klas: stuk voor stuk prachtig gemaakt...en bovenal: iedereen had plezier in het maken. Super leuk! Het zal niet blijven bij één workshop, er ligt een leuk vervolg voor dit intiatief in het verschiet..spannend! Maar voor nu: ik ga zitten en helemaal niets doen. Dinsdag terug!

(Bedankt voor al jullie overdenkingen op mijn Twijfel post, super fijn om deze zaken met elkaar te delen en om elkaar te horen!)

About inspiration..and being alone

Now I'm two months without a job, trying to discover what kind of business I want to start, I thought it would be time to share my findings and feelings with you. Maybe these words will encourage those of you that are in the same position, or maybe I write this to encourage myself....'cause, and I knew this of course, it's a tough ride, quite frankly. Let me start by emphasizing that I am still very, very happy with this great opportunity to be able to do what I love most, I wouldn't want it any other way. But I'm alone (not to be mistaken for lonely). I'm alone with all my fears, doubts (how is this ever gonna work, am I good and creative enough to do this?), insecurities (why would anyone want anything from me?) and my perfectionism. And the only one who can channel those feelings...is me. And people, it's pretty hard to keep some kind of healthy balance between those factors and trying to have creative inspiration flowing too. That inspiration is much needed, 'cause I'm in pursuit of that One Great Creative Idea that will Conquer the World (to keep things simple, I'm a tad ambitious too). One week I am in control of my feelings, the other week I'm stuck. It's fun and it's frustrating.

Why do I come up with this, this day? I read this post about Mr. Doubter written by Dottie Angel. It's just nice to realise I'm not alone in this. Of course, I already knew that, but for whom it may concern: you are not alone in this either. Let's do what we love most and above all, have joy in what we do (that's the main reason why we started this whole thing to begin with). And: as my dear friend Michelle wisely said the other day, cut yourself a slack once in a while. Our day will come, but no one ever said it would be easy, right? 

If you have any thoughts on this subject, please..share!

Nu ik alweer een maand of twee thuis heel hard werk om te ontdekken hoe en wat voor onderneming ik uit de grond gestampt wil hebben, was het misschien tijd voor een kleine update, misschien om wie dan ook in dezelfde positie een hart onder de riem te steken, of misschien mijzelf wel...want het is, zoals ik wist, een weerbarstig proces. Laat ik voorop stellen dat ik boven alles nog steeds heel erg blij ben met deze situatie en kans om iets te gaan doen dat ik echt leuk vind. Ik zou niet meer anders willen. De dagelijkse realiteit is echter wel dat ik teruggeworpen ben op mezelf...en op mijn vermogen om mijzelf op te peppen als Twijfel in mijn hart sluipt en donkere wolken zich boven mijn hoofd samenpakken. Dat is denk ik het allermoeilijkste van in je eentje iets van de grond krijgen: niet ze zee aan mogelijkheiden waaruit te kiezen, maar altijd maar die verrekte twijfel...en het daarbij behorende wegebben van inspiratie. Ik meet me altijd aan de allerbesten, weet feilloos mijn zwakke eigenschappen te benoemen, ben perfectionistisch (en het hardst voor mezelf), ik gun mijzelf geen rust en tussen al dit gedrag moet dan nog ergens iets ontstaan dat inspiratie heet...dat ene idee waarmee ik de wereld ga veroveren (want, o ja, ik ben ook nog eens grenzeloos ambitieus). Ik zal je eerlijk zeggen, de ene dag (week!) gaat het me stukken beter af om hier een balans in te vinden dan de andere.

Zojuist las ik deze post, ze past perfect bij mijn huidige mindset. En het is fijn om te realiseren dat ik hier niet alleen in ben. Natuurlijk weet ik dat wel, maar vandaar ook dit bericht: voor wie het aangaat, je bent niet alleen. Dat Ene Idee waarmee we de wereld gaan veroveren komt er vast, zolang we op onszelf blijven vertrouwen...en onszelf af en toe een adempauze gunnen (dit zei een hele lieve vriendin pas tegen mij en ze heeft natuurlijk gelijk!). Niemand heeft ooit beweert dat het makkelijk zou zijn, toch?

Mocht je gedachten of ideeën over dit onderwerp hebben, deel ze met me, leuk, doen!

Getting back on track

Our home got a bit of an oriental touch after the Great dig up of Heavenly Treasures.

Maybe it wasn't a good idea to put this gorgeous embroidery next to our telly. Instead of paying attention to the program I'm watching, I keep getting distracted by the wonderful image. That's no problem when watching Perry Mason, it get's difficult when you watch something like Sherlock, or Silent Witness.

I'm finally getting back on my feet again, the flu turned into a much more manageable cold. Just in time, 'cause today some people come over to take pictures for a very fun project. Hope to show some sneak peeks in a next post!

Ons huis kreeg hier en daar een oriëntaalse touch na de vondst van mijn recente Fijne Hemelse Vondsten.

Misschien minder handig om dit prachtige tafereel naast de tv te zetten. De plot van ieder programma gaat aan me voorbij, omdat ik me blij zit te kijken aan dit borduurwerk. Dit is geen probleem bij een serie als Perry Mason (dat volg je nog met 40 graden koorts en dutjes tussendoor), het wordt echter een probleem als je Sherlock of Silent Witness probeert te volgen.

Hoe dan ook, ik begin weer een beetje boven Jan te komen, de griep is overgegaan in een handzamer formaat: verkoudheid. Net op tijd, want vandaag krijg ik bezoek voor een leuk projectje. Hoop dat ik in een nieuwe post een tip van de sluiter oplichten kan!

Around the earth...on the couch

Since the flu and I ain't going anywhere and since I have watched every Perry Mason episode ever recorded (the highest level of entertainment I can handle at the moment), I'm passing my time with reading (and flipping through) books. I finished The house of special purpose by John Boyne (love his books) and I'm now reading The crimson petal and the white by Michel Faber. It's a 1000 pages, but I hope the flu will be over when I've finished reading that one ;-) Love it, by the way.
Blanka Kriklánová made the gorgeous illustrations for the children's book called "Around the earth". Every single page is a little piece of art. I can't believe I thrifted that one for only € 1,40!

Aangezien de griep en ik nergens naartoe gaan en ik alle afleveringen van Perry Mason inmiddels wel gezien heb (het heftigste vermaak dat ik momenteel trek), dood ik de tijd met het lezen (en doorbladeren) van boeken. Na Het Winterpaleis van John Boyne (mooi boek!) ben ik beginnen aan Lelieblank, Scharlakenrood van Michel Faber. Het is ongeveer 1000 pagina's dik, maar ik mag toch hopen dat ik weer beter ben voor ik bij pagina 1000 aanbeland ben. Mooi boek ook, overigens. (Als een boek me tegenwoordig niet aanstaat dan stop ik ermee, in tegenstelling tot de tijd dat ik stug door bleef lezen...en me ergeren. Mijn record is twee jaar...en iedere vakantie ging ie weer mee. Wat een zelfkastijding!) Blanka Kriklánová illustreerde het prachtige boek "De aarde rond in woord en beeld". Iedere pagina is werkelijk een plaatje. En dan te bedenken dat het boek maar € 1,40 bij de kringloop kostte!

Fever!

A new addition to the yellow shelf. Anki and Martine infected me with the girl-with-rabbit-statue virus! Speaking of viruses, I picked up some nasty virus myself and not only I feel like I have been run over by a train, my feverish brain is supressing my mood with all kinds of discouraging thoughts. So I'm going to lie down for a bit now.

Een aanvulling op de gele plank, Anki en Martine staken mij aan met het meisje-met-het-konijntje-en-eventueel-een-dier-op-haar-hoofd virus! Over virussen gesproken, ik ben één van de gelukkigen die gezegend werd met een griepvirus en ik voel me al dagen alsof er een trein over me heengereden is. Daar bovenop wordt mijn humeur erg somber door allerlei koortsige, terneer drukkende gedachten...kortom, ik ga maar weer een beetje in bed hangen en wachten tot dit overgewaaid is.

Heaven must be missing a thriftfind

Heaven must be missing some thriftfinds.
When photographing them, the sun peeked through the clouds, casting a ray of light on the scene.
Now this is what I call utter vintage divineness.

De hemel moet wat meubilair missen.
Het tafereel werd bijgeschenen door de zon die ineens door het wolkendek brak.
Dit noem ik nou vintage heerlijkheid in zijn Hoogste Vorm.

A Fido fine

Over the past few years, Diana became a dear friend and a rolemodel to me. Despite the fact that she works for four different (creative) businesses and that she has a family (and isn't secretive about the fact that that's often a tough combination to balance), she is tirelessly supporting me to chase my dreams, which gives me a great deal of respect for her as well. It goes without saying that, when she asked me to shoot pictures of the Appracadabra launchparty last October, I was very happy to be able to do something in return. She ensured me she wanted to pay me some kind of salary and I kept saying it really wasn't necessary to pay me for something I really liked doing.

Eitherway, last week she did pay me. The most fabulous, vintage happy salary I ever earned in my professional life: a vintage Fisher Price dog pull toy called Snoopy. It's in perfect condition, beside it's ears that need to be replaced (hence the adhesive tape it's previous owner added to keep them together). Today our new housemate will get new felt ears and he's also already the subject of one of our many silly inside jokes:

Me: "Love?"
Husband: "Yes?"
Me: "Did you walk Snoopy today?"
Husband: "O, ahaha"

Diana is de laatste jaren niet alleen een vriendin maar ook een rolmodel voor mij geworden. Naast het feit dat ze vier (creatieve) ondernemingen runt en dat combineert met een gezin (waarbij ze ook niet geheimzinnig doet over het feit dat dat een behoorlijk uitdagende combinatie is), coacht ze mij enthousiast (en schijnbaar moeiteloos) om ook mijn dromen na te jagen. Hierom was het voor mij vanzelfsprekend om, toen ze mij daarom vroeg, samen met mijn Lief het Appracadabra Launchfeest te fotograferen om wat terug te kunnen doen. Uiteraard wilde Diana ons daar weer voor compenseren, waarop ik vond dat ik niet gecompenseerd hoef te worden voor iets dat ik Heel Graag Doe.

In ieder geval, vorige week kreeg ik tóch mijn salaris gestort. En het is het meest originele, vintage vrolijke salaris dat ik ooit in mijn werkende leven uitbetaald kreeg: een Fisher Price loophondje met de naam Snoopy. Hij is in perfecte vintage staat, op zijn oude vilten oren na die door zijn vorige eigenaar angstvallig bij elkaar werden gehouden met plakband. Vandaag krijgt onze nieuwe huisgenoot nieuwe oren van vilt en is hij ook al het middelpunt van één van onze vele flauwe grappen:

Ik: "Lief?"
Echtgenoot: "Ja?"
Ik: "Heb je Snoopy al uitgelaten vandaag?"
Echtgenoot: "Ow. Haha"

Playing around part II

One great idea I found on my endless sessions on the internet is using a painted canvas for pictures as a background. This works especially well for close-up pictures and so I've been playing a bit with this canvas I painted with leftovers of the green in our hallway and a piece of salvaged wood.

Een geweldig goed idee voor het maken van close-ups: een canvas (voor 2 euro bij de Action), geverfd in een andere kleur dan wit (of je moet in een huis wonen met alleen maar andere kleuren op de muur, dan zou ik 'm wit houden, haha). Overigens kan een wit canvas enorm handig zijn om een foto meer licht te geven, door het te gebruiken om binnenvallend licht te weerkaatsen, maar dat terzijde. Ik verfde dit canvas in de kleur van onze hal en gebruikte het om er wat wintergoed (en semi-lentegoed ;-)) mee te fotograferen.

Ooo, before I forget! My first ideabook for Houzz.com aired (wow, that sounds fancy, doesn't it?)! Take a peek via the widget on your right!

Winter wonders

I bought the Darling Clementine tray with a major discount at Emma B. in Utrecht last weekend (which made me very happy, the thrill of a new purchase can make me even ten times more excited when I pay a fraction of it's original price. It's really addictive). When I added it to the other two deer, I noticed the coincidence of the ribbons around the deer's necks (I love to embellish vintage pieces with quirky details). And so the three pieces of very different puzzles fell together perfectly into one. I love a good puzzle!

Ik kocht het dienblad van Darling Clementine met een enorme korting bij Emma B. in Utrecht afgelopen weekend (de aanschaf van iets waar ik slechts nog een fractie van de originele prijs voor betaal is verslavend en bepaalt voor 50% de mate van plezier van een aankoop..zo erg is het inmiddels). Toen ik het bij mijn tweedehands hertjes zette, viel me de overeenkomst van het gestrikte lint op (ik mag vondsten graag een beetje opvrolijken met een strik), waardoor dit groepje ineens als een goed passende puzzel in elkaar viel. Ik ben gek op puzzelen!

Sunday morning

This Sunday we take it slow. Our funny Meatballs explore the snow and nibble on the frozen plants in our garden (during these cold nights they moved into a nice comfortable loft in our garage, 1.04F (-17C) is even for bunnies too cold, despite their thick fur coats).

Of course the prize for Most Relaxed Life goes to Molly: she doesn't need to leave the house (in fact, she hasn't set one paw outside since October), she didn't got stuck in one of the largest traffic jams of the last 10 years (like my husband last Friday, it took him 3 hours to get home), she doesn't have a cold (like me) and she's so spoiled that she may sit on my lap when we eat our breakfast. It makes me definitely want to reincarnate as a cat, thank you very much.

Deze zondag doen we het rustig aan. Onze lieve Bontbroeken graven in de sneeuw en Knaagmans (a.k.a. Haasman, a.k.a. Haas) knaagt aan de bevroren planten (altijd nóg lekkerder dan het groenvoer dat ze dagelijks krijgen. "Op zondag komt Knaagmans om de tuin aan te knagen", is al een veel gebruikt gezegde hier thuis.) -17C is ook voor hen te koud - hun warme bontbroeken ten spijt - daarom zijn ze voor onbepaalde tijd in een comfortabel loft in onze garage getrokken.

Zonder twijfel echter gaat de prijs voor het Luizenleven naar Molly: ze hoeft niet naar buiten (dat deed ze dan ook niet meer sinds oktober), ze heeft niet in de top 5 horrorfiles van de laatste tien jaar gestaan (mijn Lief deed er vrijdag 3 uur over om thuis te komen), ze is niet snibverkouden (zoals ik) en tot slot mag ze op mijn schoot terwijl we aan het ontbijt zitten (want zo verwend is ze). Om deze redenen wil ik dan ook bijzonder graag reïncarneren als kat, alstublieft dankuwel.

Playing around

For (one of the many) plans I have for my (still not entirely clear) future, I've been making moodboards with different sorts of media (plain cutting&glueing, photographing and Photoshopping). It made me realise again how much I love making those. Here a picture of the many selections I made, it's so cool how the look and feel of a picture become very different when you play with the colour saturation!

Voor (één van de vele) plannen die ik heb voor mijn (nog niet uitgekristalliseerde) toekomst, heb ik een heleboel moodboards gemaakt met verschillende soorten media (ouderwets knippen&plakken, fotografie en Photoshop). Tijdens dit project realiseerde ik me weer hoe leuk ik het maken van die dingen vind. Bij deze post twee foto's van één van de vele selecties die ik maakte, geweldig hoe je met het spelen met de kleurverzadiging twee compleet verschillende sferen krijgt!