Intermission!

A tinsy winsy tiny blog break this week, we are very busy with some serious home improvements (the stairs will finally get some colour on it's pale wooden bones, layers of wall-paper have to be removed and I'm also changing the husbands studio (again!). Next Sunday I'll be back and 'till that time: I hope you can all enjoy a little holiday break and I wish you a splendid and smashing new years eve (I'm very much into Christmas crackers at the moment, so there will be a lot of cracker fun in our home next Saturday :-)).

Een mini-blog pauze deze week, we zijn weer eens bezig met een paar grote klussen in huis. De trap was nog steeds kaal (en dan te bedenken dat ik die vorig jaar oktober nog vóór de verhuizing "even af wilde schilderen"), er is nog een inbouwkast met tien lagen behang op de muren (helaas geen retro behangetjes, maar van die troep met zo'n wild gemarmerd net-niet-wit motief...onder andere) en ik heb wederom snode plannen om de kamer van mijn Lief te veranderen. Om nog maar te zwijgen over de zolder die nog geschilderd moet worden....enfin. Zondag ben ik weer terug en tot die tijd hoop ik dat jullie genieten van jullie welverdiende kerstvakantie en dat jullie een geweldig leuke Oud&Nieuw zullen hebben!

Merry Christmas!

Dear all! 

Wishing you and your loved ones a very, very merry Christmas!

Lieve allemaal! 

Hele fijne en gezellige kerstdagen toegewenst, samen met degenen die jullie lief zijn!

The lampshade tree

I carried the December edition of 101 Woonideeën around like a toddler with it's favourite plushie. The article with a DIY for a tree made with stripped lampshades was my beacon for about four weeks, I could't sleep of it, so eager was I to make one myself. (Sometimes I feel this urge to throw myself into a project and I won't rest until it's finished!) So I went on a quest for suitable lampshades to strip (I've become quite a lampshade expert) and when it was done, I also made the Christmas bunting, just because I liked it so much on the one in 101 Woonideeën (that one is actually from Rice, but I couldn't find it anywhere). I'm already dreaming of the day that my children will tell their friends "We have three Christmas trees at home, a real one, a wooden one and one made of lampshades". I then might become the Crazy Tree Woman in our village and my children will certainly have very low-profile and mainstream Christmastrees in their homes because they detest their mother's and father's silly sense of style. Ah well...in the end, it's better to be remembered as a Silly Person than a Boring Person, right? :-D

Ik heb het decembernummer van 101 Woonideeën bij me gedragen zoals een kleuter zijn lievelingsknuffel bij zich draagt. Vier weken lang was het artikel voor de zelfmaak kerstboom van lampenkappen mijn baken in een woeste zee, woest omdat ik, zodra ik mij voorgenomen heb me op een dergelijk project te werpen, er amper van slapen kan. Bijkomend voordeel van dit project is ook dat ik een soort van lampframe expert ben geworden, ook geen onhandige vaardigheid wanneer je je baan bent kwijtgeraakt (tegen dat soort Emile Ratelband achtige positiviteit kan geen kniesoor op natuurlijk). De Merry Christmas slinger maakte ik er uiteindelijk ook maar bij, omdat het exemplaar van Rice (zoals op de cover van 101) nogal onvindbaar bleek. Ik droom nu al van de dag dat mijn wellicht toekomstige kinderen op het schoolplein aan hun vrienden vertellen over de kerstbomen thuis. Wellicht zal ik vervolgens gesleten worden als het Gekke Kerstboom Vrouwtje en wellicht zullen mijn kinderen in hun eigen huis de meest gewone kerstboom mogelijk neerzetten omdat ze hun ouders' vreemde kerstversiering té belachelijk voor woorden vinden.... Toch, uiteindelijk ga ik liever de geschiedenis in als een Typisch Persoon dan een Saai Persoon. :-D

Count your blessings

These weeks are all about counting off. Last days at work, last days before Christmas. Someone gave me a beautiful bouquet of flowers to say goodbye. Such kind gestures make my heart melt. A nice 'unplanned' evening with family and a dinner party (the unexpected get-togethers are the best!). Spending one whole day at my parents, working on my mother's sewing machine, so nice to feel like a teenager again for once. ;-) Making plans for the holidays and enjoying these very early dark and cosy days.

The Christmas crib is made by my mother. She made one for every family member!

Anki started counting her blessings, Anne, Arnika, Belinda, Debora, Esther, Frederieke, Froukje, Iris, Judith, Leontien, Maartje, Maartje, Mariëlle, Marit, Martine, Marie-Lu, Maureen, Mireille, Saskia, Sacha, Suus, Tabitha and I joined her in this series (please let me know if I forgot someone!).

Deze laatste weken betekenen vooral veel aftellen. Laatste werkdagen, laatste dagen tot kerst. Ik kreeg onverwacht een prachtige bos bloemen van iemand, om gedag te zeggen. Zulke gebaren verrassen me en doen me smelten, zo ontzettend aardig! We hadden een niet-geplande super gezellige avond met familie. De ongeplande momenten zijn vaak het leukst. Ik was een hele dag bij mijn ouders, onder het mom dat ik mijn moeders handwerk-expertise nodig had, maar stiekem ook omdat ik het heerlijk vind om me weer een beetje kind te voelen, lekker samen rommelen, koffie drinken... Vakantieplannen smeden, genieten van de donkere dagen en de lichtjes overal. De kerststal is door mijn moeder gemaakt. Je kan onze familie met kerst herkennen aan deze stal, ze maakte er voor iedereen een!

I'm loving angels instead

I'm smitten with Alice Apple's colourful and fun work. This angel reminds me of the Scandinavian Christmas decorations my parents took home from their holidays in the 70s. (Quite understandably, no matter how hard I try, they won't let me have those! ;-)) I was the lucky bastard that grabbed the last felt angel before Alice closed her shop for the holidays. And something tells me this angel won't disappear in a box in the attic once the holidays are over!

Deze engel doet me denken aan de retro Scandinavische kerstversieringen die mijn ouders meenamen van hun vakanties in de jaren '70. (Ik krijg ze nog steeds niet zo gek om het allemaal aan mij te geven, maar geef ze eens ongelijk!) Ze komt uit de geweldige winkel van Alice Apple op Etsy, haar werk is kleurig en vrolijk (en ik heb nu eenmaal een zwakke plek voor kleurig&vrolijk). Ik was een gelukkige bofkont en kocht de laatste engel voordat Alice haar winkel sloot voor de feestdagen. Iets zegt me dat deze engel na de feestdagen niet in een doos naar zolder verdwijnt!

Contemplating

Two more workdays and I'm officially Absent With Offical Leave.
I'm sitting here, next to the Love of my life, Molly on my lap, listening to music,
wondering what the future holds for me. 

I'm so excited to start living my new life.

Nog twee werkdagen, dan ben ik officieel statenloos.
Nu zit ik hier, met mijn Lief naast me, luisterend naar muziek, Molly op schoot,
denkend aan de toekomst en wat die voor ons in petto zal hebben.
Mijn nieuwe leven kan me niet snel genoeg beginnen.

A Very Happy candleholder

For ages I have been searching for a candleholder that was suitable for this little project. There needs to be some distance between the candles and the decoration and as it turns out, those are hard to find where I live. I finally found this second hand one (I love those temporary Christmas departments that currently pop up at thriftstores), simply stripped it off it's decorations (believe me, I did the thing a favour by stripping it, haha) and painted it white. Then I used beads, plastic toadstools (thrifted at that same Christmas departement), plastic animals (I love to use those, for example here and here), ribbon and binding thread to decorate the frame. One happy little project, it's as easy as that!

Ik ben tijden op zoek geweest naar een geschikte kandelaar voor dit projectje. De kaarsen moeten namelijk niet zo ver op kunnen branden dat het hele decoratie gedeelte in de fik kan vliegen. Ik vond dit frame uiteindelijk bij een kringloop, bedekt met nep dennentakken, glittersterren, bundels takjes, appeltjes...de hele bij elkaar geraapte rommel (van die decoratie die volledig willekeurig en compleet emotieloos met een lijmpistool op een krans gefoefeld is, ik ging me bij de kassa bijna verontschuldigen dat ik zoiets lelijks mee naar huis nam). Enfin, ik heb alle decoratie van het frame gehaald en het frame wit gespoten. Voor de versiering gebruikte ik lint met pailletten, kralen, Schleich dieren (die gebruik ik graag en vaak, zie hier en hier bijvoorbeeld), vintage decoratie materiaal (paddenstoeltjes, plastic bloemetjes) en binddraad om alles mee vast te zetten. Fijn nieuw leven voor de krans, leuk projectje, goede reden om weer eens naar de kringloop te gaan. Altijd goed, blij moment!

The best presents....

My dear aunt made this for us.
She put a little note on the back saying:
"Made with a lot of love for you".
The best presents are the handmade ones.

Mijn lieve tante borduurde dit voor ons.

Op de achterkant stopte ze een briefje waarop staat
"Met heel veel liefde gemaakt voor jullie".
Handgemaakte cadeaus zijn de beste.

The trees are up!

Once Sinterklaas has left the building, I'm stamping with impatience to put up the Christmastrees. Because, let's be honest: Sinterklaas is a nice guy and it's a nice tradition, but his coming to the Netherlands doesn't include a good reason to decorate the home with fun home decor. Santa, on the other hand, thought of a very clever way of making his celebration more attractive (and commercially exploitable)! This year's tree is small, but doesn't look like it sneaked in through the backdoor. I love it to bits. And of course, there's the Wood&Woolstooltree made by fabulous Ingrid. Happy days!

(I'd like to thank you all for your super kind comments on the previous post, your encouraging words make me feel confident that everything will be just fine!)

Direct nadat Sinterklaas zijn hielen gelicht heeft zet ik de kerstbomen in huis neer. Want, laten we eerlijk zijn, Sinterklaas is een gezellige baardige man en zijn feest is een leuke traditie, maar zijn komst gaat niet bepaald gepaard met leuke versieringen voor je huis. De Kerstman daarentegen, heeft het beter aangepakt: zijn feest komt met leuke versiering én is daardoor commercieel bijzonder goed uitbuitbaar. Clever thinking Santa! Ons kerstboompje is klein, maar lief en ziet er niet uit alsof het via de achterdeur naar binnen is geglipt, zoals die van vorig jaar. En natuurlijk hangt ook de Wood&Woolstool boom van Ingrid weer! Ze maakte er dit jaar weer een heleboel mooie bij, zie hier!

(Bedankt lieve allemaal voor jullie reacties op de vorige post, jullie aanmoedigende woorden sterken me in mijn gevoel dat alles goed gaat komen. Dat is echt onbetaalbaar, bedankt!)

Bittersweet blessings

Last week was a bittersweet one. Bitter because I lost my three-day job at the office (the crisis finally reached our company), sweet because the fact that I will be without work next year means that I get the opportunity to sit down and think about what I really want with my (professional) life. Those who know me know that Planet Fur means the world to me and that it's my one and only happy place, the thing that makes my heart jump with joy and makes me smile, even in dark times. Now I might be able to turn that into a full-time job and that is, to be frank, fabulous and scary at the same time. I will be on my own, without a financial safety net. And that scares the living daylights out of me. I will be sharing my stories about this great new quest here and I truly hope you will keep me company me on this adventure!

Now the best month of the year has come, I spend my days reading Moomin, watching Sex and the City episodes and building a Christmas tree of lampshades (you can see how it's gonna look at the cover of 101 Woonideeën). And my mantra of this month will be: when life gives you lemons, make lemonade.

Afgelopen week was een bitterzoete. Bitter omdat ik mijn vaste part-time baan gedwongen moet verlaten (de crisis heeft ook ons bedrijf bereikt), zoet omdat ik nu de kans krijg om te gaan doen wat ik echt wil met mijn professionele leven. Het is geen geheim dat Planet Fur mij het meest gelukkig maakt, het is mijn uitlaatklep, hetgeen wat mij na lang zoeken het gevoel geeft thuis te zijn gekomen. Zelfs als alles tegenzit, geeft het me de energie om positief te blijven. Ik ga nu dus nadenken en kijken hoe ik dit om kan zetten naar iets waar ik een inkomen mee kan verdienen. Laat ik ook heel eerlijk zijn: ik vind het doodeng om op eigen benen te staan, ik voel me in het diepe gegooid en ik vind het doodeng dat ik mijn comfortabele financiële vangnet kwijt ben. Maar dit is de opmaat naar iets beters, daar ben ik van overtuigd. Ik geloof niet in voorzienigheid, maar ik geloof wel dat als een deur sluit, er een venster zal openen. Ik zal hier af en toe schrijven over mijn nieuwe avontuur en ik hoop natuurlijk dat jullie met me mee willen lezen!

Nu de beste maand van het jaar is aangebroken, besteed ik mijn tijd aan het lezen van Moomin, het kijken van oude Sex and the City afleveringen (ik lach de broek van mijn billen) en aan het maken van een kerstboom van lampenkappen (hoe het moet worden zie je op de cover van de 101 Woonideeën). En ik tel, boven alles, mijn zegeningen. Stuk voor stuk.

Anki started counting her blessings, Anne, Arnika, Belinda, Debora, Esther, Frederieke, Froukje, Iris, Judith, Leontien, Maartje, Maartje, Mariëlle, Marit, Martine, Marie-Lu, Maureen, Mireille, Saskia, Sacha, Suus, Tabitha and I joined her in this series (please let me know if I forgot someone!). 

The owl and the pussycat

Like I said, I had koop.

And this is what you get when you make a print with a cat that looks like Molly.

This giclee print is a limited edition created by Pilgrim Lee. A long time ago I wrote about her on this blog, when I was craving her alphabet series (back than I promised myself that, if I'd ever become the owner of a castle, I'd buy the sentence O-my-Gosh-this-is-gorgeous). Pilgrim's work is inspired by colourful 60s and 70s art and design and, well...I guess she doesn't need much more introduction, she's world famous! I mean, if you're called Pilgrim you're meant to be famous aren't you? So cool! There are three other designs in this series you should really check out, you can find them here.

Zoals ik al zei, ik had koop.

En een print met een poes die op Molly lijkt kan ik niet weerstaan, uiteraard.

Deze print is een gelimiteerde oplage gemaakt door Pilgrim Lee. Tijden geleden schreef ik al over haar alfabet serie en dreigde ik de wanden van mijn huis te behangen met alle letters van dat bewuste alfabet. Pilgrim inspireert haar ontwerpen op de kleurrijke ontwerpen uit de jaren '60 en '70 en aangezien ze best wel een beetje heel erg beroemd is, heeft haar werk hier waarschijnlijk niet meer introductie nodig. Wat wil je, als je Pilgrim heet: dan ben je gemaakt om beroemd te worden, prachtig toch! Voor deze gelimiteerde serie zijn er nog drie andere ontwerpen te krijgen, je vindt ze hier.

The Flavourites loot

At Flavourites Michelle and I had this super nice chat with Marian, the owner of a shop called The South is Blooming. She sells ethically traded contemporary craft and design from South-Africa, like this crocheted cactus. I have a soft spot for these kind of quirky home accessoiries, so I took this one home. It has some sweet brothers and sisters too (in a perfect world I would have bought them all), check them out here! The other loot of the day makes me smile too: a fun Etsy card and a stamp from Moosmade (a cooperation with Larie!, one of my favourite Dutch productdesigners of this moment)!

Op Flavourites spraken wij een ontzettend leuke dame van de winkel The South is Blooming. Ze verkoopt hedendaags, eerlijk handwerk uit (Zuid-)Afrika, waaronder deze gehaakte cactus. Ik ben een weekdier als het op dit soort grappige accessoires aankomt, dus ik nam deze mee naar huis. De cactus heeft een boel broertjes en zusjes (in een andere dimensie had ik ze allemaal gekocht), je kan ze hier vinden! Verder werd ik (onder andere) erg blij van het geweldig leuke drukwerk van Etsy en de stempel van Moosmade (een samenwerking met Alja van Larie!, één van mijn favoriete Nederlandse productontwerpers).