Macabre/beautiful

Yesterday Monsieur Felix (Diana's little brother, little only because it sounds sweet (and he is!) and I went on a thrifttour through Nijmegen. In one of the stores, there was this basket filled with deer skulls and even though I think it's a macabre thing and I can't imagine why someone would want to kill an animal in general, I reckoned the deer's death wouldn't be completely and utterly pointless if I gave it's remains at least an honourable destination. So what's left of Mother Nature's efforts are lying here on Bruin now, just being beautiful in all her bare glory.

Ik ging gisteren op kringloopjacht met Monsieur Felix, het broertje van Diana (broertje omdat dat lief klinkt en hij is een schat!). Eén van de dingen die ik zo ontzettend leuk vind aan kringlopen zijn de excentriekelingen die ze uitbaten, zoals de oude hippie in een van de winkels gisteren. Ondanks dat we niet veel vonden tussen de enorme hoeveelheid oude kleding, stoffen, hertenschedels (!) en troep, heeft zijn vriendelijke karakter een onuitwisbare indruk op me gemaakt, geweldig!

Maar terug naar het punt van dit bericht, de schedel. In die bewuste winkel stond een mand vol met hertenschedeltjes met gewei, iets waar ik enorm door afgestoten werd, vooral door het feit dat ik me niet kan voorstellen dat je een dier zou willen doden (ervan uitgaande dat dit hert niet door natuurlijke omstandigheden is overleden, iets wat ik me kinderlijk genoeg wel probeer voor te houden). Om bondig te blijven, aangezien het arme dier dood is en haar schedel ook nog eens voor minder dan niets bij een rommelwinkel lag, leek het me niet meer dan eerbiedig om haar overblijfselen een goede bestemming te geven. Haar overblijfselen, waar de natuur ooit zo hard haar best voor heeft gedaan, liggen nu dus mooi te zijn op Bruin.

Great expectations

Today my Etsy shop will open again. And even though I planned to sew a huge pile of stock this time, it didn't work out that way. But not to worry, there's still plenty to choose from and you can of course e-mail me for custom orders! Must be off now, see you soon in the shop or on this blog..eitherway, have a lovely day!

Vandaag gaat mijn Etsy winkel weer open. Wederom nam ik mijzelf voor om een gigantische berg voorraad te naaien en wederom moest ik mijn verwachtingen naar beneden bijstellen. Toch, geen zorgen, er is nog steeds genoeg om uit te kiezen en anders kan je me altijd een berichtje sturen voor maatwerk. Ik moet weer aan de bak, tot in de winkel of hier...een fijne dag gewenst!

The eye of the tiger

I've been playing with Molly while taking pictures of her (or playing and trying to take pictures of her). This was quite a challenging project, because A. Molly sleeps most of the bright part of the day and B. if she's awake she only wants to cuddle, which makes it very hard to take pictures of her, because everything I point at her (a camera for instance), she wants to cuddle too (or at least sniff at it and since she hasn't very much of a sence of smell, she has to do this at close quarters). The reflection of the cameralens onto the window-sill did the trick in the end, she freezed in an attempt to attack it, hence the alert look in her eyes. No lenses or Mollies were harmed during the making of this picture, by the way.

Om goede foto's van Molly te maken kan je best een heel dagdeel uittrekken. Molly slaapt namelijk het grootste (lichte) gedeelte van de dag en als ze wakker is tijdens deze tijdopening, dan wil ze kroelen en dan is het nog moeilijker om foto's te maken omdat ze dan meteen de camera ook mee kroelt (of ze duwt haar neus er tegenaan, omdat ze eraan wil ruiken maar amper enige reukzin heeft). De reflectie van de cameralens in de vensterbank was echter zo intrigerend dat ze bevroor (zoals katten dat zo prachtig doen in de seconden voordat ze aanvallen), en ik op tijd kon afdrukken. Zowel de lens als Molly hebben het project zonder kleerscheuren doorstaan, overigens.

I owe you this one

There you go, a picture of the whole plastic flower-swan-pot (or swan-flowerpot, whatever you like). I can't help it, I love her in her all her kitschy-plasticness. Apparently we live in a world with factories that make plastic swans and with shops that stock them. Wow, isn't that just wonderful? (And yes, we gave her a name. We call her Fay which almost sounds like fake...a super lame joke that makes me chuckle for days now.)

Deze hadden jullie nog van me tegoed: een foto van de hele zwanenbloempot. Ik kan het niet helpen, ik hou van haar kitscherige-plastiekerigheid (plastiek, een pracht van een woord). Blijkbaar leven wij in een wereld waar fabrieken in bestaan die plastic zwanen produceren en met winkels die ze in hun collecties opnemen. Is dat nou niet prachtig? (En ja, ze heeft een naam. We noemen haar Fay'ke (zoals de Vlamingen de naam Fay zouden verkleinen en dan ook meteen als woordgrapje...je begrijpt dat ik hier al dagen schik over heb...)

Count your blessings

Blessed! Sweet presents: my dear friend Michelle gave me the porcelain origami owl, the little tablecloth with angels is one of the many presents I received from Iris. She sent me this box with all kinds of devine thriftfinds, it felt like Christmas! The angels are especially dear to me, at home with Christmas we had placemats of the same brand. Such kind gestures of people I've never met in real life are still one of the greatest aspects of this creative adventure. There's so much kindness in the world. A lot of exciting projects ahead! For example, I will be curating a monthly ideabook for houzz.com. The first ideabook will feature somewhere at the beginning of February. Working full-time on this new course of mine instead of having to go to an office three days a week is a true blessing. I feel better than ever.

Gezegend met cadeaus van lieve mensen: van Michelle kreeg ik de porseleinen origami uil, het kleedje met de engelen was een van de vele cadeautjes die Iris me vorige week toezond. Een hele doos vol met prachtige gekringloopte spullen, ik voelde me jarig! De engelen zijn voor mij extra speciaal: we hadden thuis kerst-placemats van dezelfde serie. Ik blijf het zeggen: al dit soort ontzettend lieve gebaren van mensen die ik nooit in levenden lijve heb ontmoet, vind ik bijzonder. Er is gewoon heel veel goeds in de wereld (en ik laat mij niet wijsmaken dat dat volgens zwartkijkers toch echt anders ligt). Er zitten veel spannende en leuke projecten aan te komen, zo ga ik bijvoorbeeld een maandelijks ideeënboek voor Houzz.com samenstellen. De eerste zal rond begin februari verschijnen. Om full-time te kunnen bouwen aan mijn nieuwe koers is voor mij een bevrijding en een zegening. Ik voel me beter dan ooit.

Anki started to count her blessings and many followed. Take a peek here for the list of participants.

Birds of Paradise

Two finds from very different era's, but with one of my favourite themes: birds. I found the Cote d'Or tin when I didn't expect to find anything that day in that thriftshop. Needless to explain why I love it so much. The plastic swan is a flower pot. I bumped into it with my husband and, open-minded as he is, he allowed me to take it home (he litary said: "I have good faith that you can turn this tacky swan into something beautiful", well isn't that poetic?). It needs a good clean and then I'm gonna fill it with hyacinths...can't wait to start with that little project!

Have a lovely Sunday my dear ones!

Twee goede tweedehands vondsten van de afgelopen week met een favoriet onderwerp: vogels. Het Cote d'Or blik vond ik bij een vast adres waar ik eigenlijk al niet meer verwachtte iets te zullen vinden die dag. Niet nodig om toe te lichten waarom ik het zo prachtig vind denk ik! De plastic zwaan is een bloempot. Ik vond haar samen met mijn Lief, die, ruimhartig als hij is, vond dat ik haar mee moest nemen. (Hij sprak letterlijk de woorden: "Ik heb inmiddels goed vertrouwen dat jij iets leuks kan doen met een Vreselijk Kitscherige Zwaan", is dat niet het ultieme gebaar van liefde?). De zwaan moet even flink in bad en dan ga ik haar vullen met hyacintjes. Heb nu al zin in dat projectje. Een hele fijne zondag gewenst lieve allemaal!

Paint it white

We just couldn't decide what colour to give the unpainted stairs. We considered every kind of covering possible, from wood to rubber (!). We even considered to just varnish it, because we (well, I) liked it in it's rough and uncovered state. In the end, we went for the most cheap and (I guess) best option: we just painted them white. It's amazing how much brighter the staircase is now. It's so bright, we almost need sunglasses. If you're in desperate need of inspiration for your stairs, I collected some on my Stairs Pinterest board. It's not much, but it might help. Or you could just paint them white. I wholeheartedly recommend it!

We konden maar geen beslissing nemen over de bekleding van onze afgekrabte trappen. Ongeveer iedere mogelijke bekleding heeft bovenaan onze top 3 gestaan, van bekleden met houtdelen, zeil, gewoon een doorzichtige laag lak over het oude uiterlijk (dat vond ik vooral een top idee), tot het schilderen van een loper en de rest kaal laten. Om een lang verhaal kort te maken, de trap werd wit. Ongelofelijk, hoeveel lichter het trappenhuis nu is! Als ik 's ochtends uit onze donkere slaapkamer stap, heb ik bijna een zonnebril nodig (zó wit! ;-)). Mocht je zelf op zoek zijn naar trapinspiratie, ik heb er een heel Pinterest bord aan gewijd. Het is niet veel, maar het kan misschien helpen. En anders kan ik je het gewoon wit verven Bijzonder Aanbevelen!